• Wereldwijd meer dan 1 miljoen braces verkocht
  • Gratis verzending
  • Wij accepteren creditcard & iDEAL

Kraakbeenletsel

Kraakbeen bedekt de gewrichten overal in het lichaam en biedt een glad oppervlak zodat de botten over elkaar kunnen bewegen. De twee belangrijkste functies van kraakbeen zijn schokken absorberen en vorm geven aan weefsel.

Degeneratieve aandoeningen, zoals artrose, treden op op plaatsen waar het kraakbeen in een gewricht wordt afgebroken, waardoor de botten contact met elkaar maken (wrijving). Dit doet pijn en vermindert de mobiliteit. Het kraakbeen om de botten en in het lichaam heeft dus een belangrijke functie.

Kraakbeen is een sterk en flexibel weefsel, waardoor het perfect om de botten gevormd wordt en alle bewegingen van het lichaam kan opvangen. Neem bijvoorbeeld de knie: deze zorgt ervoor dat je mobiel en actief kunt blijven en vangt krachten op die afkomstig zijn van verplaatsingen van het hele lichaamsgewicht. Kraakbeen komt ook voor op plaatsen waar geen botstructuur aanwezig is, bijvoorbeeld in de neus en het oor. Zonder kraakbeen zouden die hun vorm niet kunnen behouden.

Het grootste nadeel van kraakbeen is dat het geen eigen bloedvoorziening heeft. Daarom duurt de genezing ervan veel langer dan die van huid, spieren of gewrichtsbanden. Het herstel van dergelijke verwondingen kan langer duren en er kan een lange revalidatieperiode nodig zijn.

Verschillende soorten kraakbeen

Er zijn drie soorten kraakbeen in het lichaam aanwezig: elastisch kraakbeen, fibreus kraakbeen en hyalien kraakbeen of gewrichtskraakbeen.

De buitenkant van de oren en een deel van de neus bestaan uit elastisch kraakbeen, net als het stukje weefsel achterin je keel dat ervoor zorgt dat er geen eten in je luchtwegen terecht komt, de epiglottis.

Fibreus kraakbeen bevindt zich tussen de wervels in de wervelkolom om de afzonderlijke schijven te beschermen, en in de botten van de heupen en het bekken.

Gewrichtskraakbeen, ook wel hyalien kraakbeen genoemd, zit tussen de gewrichten en de ribben en zelfs rond de trachea of luchtpijp. Dit is het sterkste soort kraakbeen, en tegelijkertijd ook sponsachtig, waardoor het perfect de schokken van lopen, rennen en springen kan opvangen.

In bijvoorbeeld de knie wordt ongeveer een derde van het kraakbeen in het gewricht in enige mate van bloed voorzien, maar de overige twee derde heeft geen bloedtoevoer. Gewrichtskraakbeen (hyalien kraakbeen) is aanwezig in het kniegewricht, maar als dit wordt afgebroken, groeit er alleen fibreus kraakbeen terug, dat minder sterk is.

Waardoor ontstaat er schade aan het kraakbeen?

Er zijn verschillende oorzaken voor schade aan het kraakbeen, bijvoorbeeld letsel (trauma) of geleidelijke afbraak in de loop van de tijd.

Cartilage Lesions

Traumatische gebeurtenissen, bijvoorbeeld een sportblessure of een val, kunnen het kraakbeen in het kniegewricht aantasten. De gevolgen en benodigde behandeling zijn afhankelijk van de ernst van het letsel.

Herhaaldelijke kleine trauma's kunnen ook op de lange termijn invloed op het kraakbeen hebben. Als je steeds je enkel verstuikt, loop je een groter risico op ernstiger letsel omdat het gewricht instabiel is. Hetzelfde kan worden gezegd over kraakbeen: als steeds hetzelfde gebied beschadigd raakt, slijt het geleidelijk weg.

Langdurige immobilisatie kan een negatief effect hebben op kraakbeen in het gewricht. Na een gebroken been of een operatie aan de voorste kruisbanden werd het been vaak geïmmobiliseerd tot het lichaam volledig genezen was. Er is echter gebleken dat dit de periode van immobiliteit verlengt en slecht is voor het genezingsproces. Nu wordt gecontroleerde belasting juist als gunstig voor het herstelproces beschouwd. Daarom worden er walkers gebruikt na voet- en enkelletsel, en een kniebrace voor en/of na een operatie. Deze producten zijn ontworpen om de extensie of flexie te beperken, zodat het risico op verdere schade geminimaliseerd wordt.

Osteochondritis dessicans is een andere veelvoorkomende oorzaak van letsel. Hierbij ontstaan scheuren in het kraakbeen en bot, die weer op hun plaats moeten worden vastgezet.

Ook infecties kunnen een rol spelen bij de afbraak van kraakbeen, maar dit komt niet zo veel voor als de eerder genoemde oorzaken.

De langetermijngevolgen van kraakbeenletsel

Als kraakbeenletsel niet behandeld wordt, is er op de lange termijn een toegenomen risico op artrose. Hierbij leidt het verdwijnen van kraakbeen ertoe dat de botten met elkaar in contact komen. Dit veroorzaakt pijn en kan de mobiliteit van de patiënt beperken, waardoor eenvoudige activiteiten zoals lopen of zelfs opstaan uit een stoel moeilijk kunnen worden. Meer informatie over artrose vind je hier.

Artrose kan niet genezen worden, wel effectief behandeld. In de vroege stadia gebeurt dit door middel van geneesmiddelen en fysiotherapie, maar in gemiddelde tot ernstigere gevallen kan een kniebrace uitkomst bieden. Deze ontlasten de aangedane zijde van de knie. Unloader One en voor de wat lichtere artrose Unloader Fit, zijn kniebraces die speciaal zijn ontworpen om de pijn bij artrose te verlichten en de mobiliteit te verbeteren.

Gradaties van kraakbeenletsel

De ernst van kraakbeenletsel wordt onderverdeeld in vier gradaties. Op basis hiervan kunnen de behandelopties en revalidatie worden bepaald. Hiervoor wordt het Outerbridge-classificatiesysteem gebruikt, waarbij gekeken wordt naar het subchondrale bot, het bot onder het witte gewrichtskraakbeen.

Graad 0 is normaal kraakbeen.

Graad 1 treedt op als het kraakbeen zachter wordt en er zwelling optreedt. Dit kan invloed hebben op de mobiliteit en pijn veroorzaken.

Grade 1 Defect

Bij graad 2 ontstaan er kleine scheuren in het kraakbeen. Bij graad 2 hebben de beschadigingen een diameter van minder dan 1,5 cm of ze lopen niet helemaal door tot het subchondrale bot.

Grade 2 Defect

Bij graad 3 hebben de beschadigingen een diameter groter dan 1,5 cm en/of ze lopen helemaal door tot het subchondrale bot.

Grade 3 Defect

Graad 4 is het ernstigst; hierbij ligt het subchondrale bot volledig bloot.

Grade 4 Defect

Het is vermeldenswaardig dat als bij het kniegewricht het gewrichtskraakbeen is weggesleten, er alleen fibreus kraakbeen teruggroeit. Dit is minder sterk.

Vervolgstappen

Het is duidelijk dat het niet behandelen van minder ernstige graden van kraakbeenletsel het risico op toekomstige degeneratieve aandoeningen, zoals artrose, kan verhogen. Voorkomen is beter dan genezen - helemaal als genezing niet mogelijk is.

Het is heel moeilijk om zelf schade aan het kraakbeen vast te stellen, omdat je het niet zo kunt zien. Gewoonlijk vindt diagnose plaats door middel van een MRI-scan of artroscopie. Een artroscopie vindt gewoonlijk plaats onder algehele verdoving, maar in sommige gevallen kan plaatselijke verdoving worden toegepast. Tijdens de procedure wordt er een kleine camera in het gewricht ingebracht om het te bekijken.

Na letsel wordt gewoonlijk het advies gegeven om een paar dagen te rusten voordat je naar de dokter gaat, omdat het letsel misschien vanzelf geneest. Als je merkt dat het letsel ernstig is, ga je natuurlijk meteen naar de spoedeisende hulp. Als het kraakbeen beschadigd is, merk je dat je niet helemaal herstelt van je letsel, hoewel de klacht op dit punt allerlei oorzaken zou kunnen hebben. Als je merkt dat er geen herstel optreedt, moet je een specialist raadplegen voor een volledige beoordeling en diagnose. Op basis daarvan kan een behandelprogramma voor je worden opgesteld.